Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2020

Τζέλλα Βανάκου-Φίνου. Η δυνατή γυναίκα πίσω από τον πατριάρχη του ελληνικού σινεμά τον Φιλοποίμην Φινο.


Όταν το 1936 τη γνώρισε ο Φίνος, εκτός από πανέμορφη ήταν ήδη μια επιτυχημένη τραγουδίστρια που είχε κατακτήσει το αθηναϊκό κοινό με τις ζωντανές εμφανίσεις της σε βαριετέ και θέατρα, αλλά κυρίως με τους δίσκους που ηχογραφούσε στην Οντεόν Παρλοφόν, με την οποία είχε αποκλειστικό συμβόλαιο.


Μετά από δύο χρόνια θυελλώδους σχέσης μεταξύ τους, γεγονότα ανεξάρτητα των θελήσεών τους επέδρασαν σε έναν ολιγόμηνο χωρισμό τους, για να σμίξουν ξανά και να παραμείνουν ενωμένοι στην αιωνιότητα.
Το 1939, ο Φίνος με τους συνεργάτες του ίδρυσαν στο Καλαμάκι την κινηματογραφική εταιρεία «Ελληνικά Κινηματογραφικά Στούντιο» (ΕΚΣ), με σκοπό να γυρίσουν την ταινία το «Τραγούδι του Χωρισμού».
Από τότε, η Τζέλλα διέκοψε οριστικά τις καλλιτεχνικές της εμφανίσεις, αφού ήταν κάθε στιγμή δίπλα στον Φιλοποίμενα, βοηθώντας στην πραγμάτωση του οράματός του. Από το να κάνει χρέη μακιγιέζ, μέχρι να δοκιμάζουν μαζί τα ηχοληπτικά του μηχανήματα με την φωνή της, η Τζέλλα έκανε ο,τι περνούσε από το χέρι της για να βοηθήσει τον Φίνο. Δυστυχώς η ταινία – που ήταν η πρώτη σύγχρονη ομιλούσα ταινία με επεξεργασία σε ελληνικά εργαστήρια – απέτυχε εισπρακτικά και ο Φίνος απογοητεύτηκε πολύ. Η Τζέλλα, όμως, συνέχισε να τον εμψυχώνει, θυμίζοντάς του ότι ήταν ταγμένος να αναθρέψει την 7η τέχνη στην Ελλάδα.
Από τότε, μάλιστα, η Τζέλλα σταμάτησε και τις ηχογραφήσεις δίσκων και τάχθηκε και εκείνη αποκλειστικά στο δικό του δημιουργικό έργο. Ύστερα ήρθε ο πόλεμος και ο Φίνος, μαζί με κάποιους φίλους, πρόσφερε τον εαυτό του στην υπηρεσία της πατρίδας συγκροτώντας συνεργείο λήψεων επικαίρων στο Αλβανικό Μέτωπο. Μετά, ήρθε η κατοχή των Γερμανών, οι οποίοι δεν άργησαν να επιτάξουν τα φιλμ από το Μέτωπο και να καταστρέψουν ολόκληρο το στούντιο στο Καλαμάκι. Παρά όμως την καταστροφή και τις άγριες συνθήκες της κατοχής, ο Φίνος συνέχισε το όραμα του με στήριγμά του την αγαπημένη του Τζέλλα.
Το 1942, εν μέσω πείνας και δυστυχίας, ο Φιλοποίμην και η Τζέλλα νοίκιασαν ένα κτήριο στην οδό Στουρνάρα. Εκεί γεννήθηκε το θρυλικό και διαχρονικό σήμα της Φίνος Φιλμ και έγινε το «σπίτι» τους. Η Τζέλλα, ακούραστη όλη μέρα, πότε έφτιαχνε με κίτρινη φανέλα τις αυτοσχέδιες ηχομονώσεις, πότε άσπριζε τα δωμάτια ή έφτιαχνε τα κεραμίδια, πότε λειτουργούσε τη μηχανή προβολής – με κάρβουνα τότε – ή στέγνωνε τα απλωμένα ποζιτίφ, και πότε μαγείρευε με ό,τι κατάφερνε να προμηθευτεί, για να γευματίσει ολόκληρο το συνεργείο. Έτσι, δημιουργήθηκε και η πρώτη επίσημη ταινία της Φίνος Φιλμ, με τίτλο «Η Φωνή της Καρδιάς», που ολοκληρώθηκε με μεράκι και ψυχή από όλους τους συντελεστές. Παρά τα πρωτόγονα μηχανήματα και τις αντίξοες συνθήκες, η ταινία ξεπέρασε σε επιτυχία και τα πιο τολμηρά τους όνειρα. Η Τζέλλα, κρατώντας το χέρι του Φιλοποίμενα, περπατούσε μετά την παράσταση μέσα στο ενθουσιασμένο πλήθος, γνωρίζοντας ότι από εκείνη τη μέρα η ζωή τους θα ήταν αφιερωμένη στον κινηματογράφο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου